Z dniem 1 kwietnia 2009 r. weszła w życie ustawa o funduszu sołeckim, która reguluje tematykę dysponowania środkami finansowymi pozostawionymi do wyłącznej dyspozycji sołectw. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Gmina jest podstawową jednostką samorządu terytorialnego, której celem jest zaspokajanie potrzeb wszystkich mieszkańców, zarówno tych mieszkających w mieście, jak i tych którzy mieszkają na terenie wsi i osad. Sołectwo jest jednostką pomocniczą gminy, utworzoną z woli jego mieszkańców. Jednostka pomocnicza to zwykle niewielka część terytorium gminy. Z racji, że sołectwo obszarowo obejmuje jedną lub kilka wsi, to poczucie więzi między mieszkańcami jest tak silne, że sprzyja podejmowaniu wielu cennych inicjatyw na rzecz wspólnoty. Każde zadanie publiczne o znaczeniu sołeckim będzie służyło poprawie życia mieszkańców. Wspólne sukcesy i radość z tworzenia dobra niewątpliwie wzmagają wśród mieszkańców poczucie własnej wartości, skupiając ich wokół rozwiązywania miejscowych problemów i zaspokajania swoich potrzeb.

Jednym z celów podejmowania uchwały o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego jest aktywacja sołectw do działania na rzecz swojego lokalnego środowiska. Aby środki funduszu mogły być wykorzystane na przedsięwzięcia określone w ustawie (art. 1 ust. 3 ustawy o funduszu sołeckim) muszą być zadaniami własnymi gminy, służyć poprawie warunków życia mieszkańców oraz być zgodne ze strategią rozwoju gminy.

Część wydatków, wykonanych w ramach funduszu, refunduje gminom budżet centralny. Zwrot wynosi od 10 % do 30 % w zależności od kondycji finansowej gminy.

Przewiduje się istotnie pozytywny wpływ na sytuację regionalną. Będzie to konsekwencją pobudzenia aktywności społecznej na obszarach wiejskich, przekładającej się docelowo - tak bezpośrednio poprzez zaspokajanie istotnych potrzeb, jak i pośrednio - na rozwój lokalny.

Podjęcie uchwały o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego w gminie Szubin wydaje się w pełni uzasadnione.